Proser Fare İlaçlama Servisi

Çatı Faresi

admin — Thu, 13 Oct 2011 11:13:48 +0000

çatı faresi……………..

admin — Sun, 09 Oct 2011 16:19:29 +0000

Lağım Faresi

admin — Sun, 09 Oct 2011 11:39:41 +0000

: lağım faresi

Lağım fareleri adını yaşadığı bölgeden almıştır. Lağım bölgelerinde yaşayan ve insan sağlığı ve hijyen açısından en tehlikeli türlerdendir. Lağım farelerinin boyları 30 cm. kadar ulaşabilmekte olup, boyları ve ağırlıkları bulundukları floraya, ortama göre beslenmelerine ve yaşadıkları yere göre değişiklikler gösterir. Kemirgen türleri arasında büyük ve güçlü yapıları nedeniyle tehlikelidirler. İnsanlara ve evcil hayvanlara karşı saldırgandırlar. Sel felaketlerinde veya mevsim normali dışındaki yağmurlarda bazı yerlerde toplanarak insanlara ve tarlalara saldırabilirler.

Küt burunlu, nispeten küçük kulaklı farelerdir. Kulakları ince tüylerle kaplıdır. Genellikle gri kahve renklidirler. Gözleri iri ve koyu kahverengidir. İri ve kalın yapılıdır.

Sırtları koyu ve açık kahverengimsi gri renktedir. Üst dudağı sert kıllar bulunur. Kuyrukları kalındır. Kuyrukları halkalı olup üstü pulludur. Baş ile birlikte vücut uzunluğundan daha kısadır. Ön ayakları 4 parmak vardır. Arka ayakları 5 parmaklıdır. Arka ayakları 40–45 mm uzunluktadır. Dişilerde 12 adet meme bulunur. Umumiyetle kanalizasyonlar dâhil insan yapısı yerlerde bulunurlar.

BESLENMELER

Daha ziyade yüksek yağ ihtiva eden gıdaları severler. Aç kalınca ne bulursa yerler. Hatta elbiseleri bile kemirirler. Beslenmek için aynı yolu kat ederler. Günlük yol üzerindeki yeni maddeleri şüphe ile karşılarlar. Çöplüklerden bile yiyeceğini sağlayabilirler. Bunlardan imkan ölçüsünde uzak durular. Zamanla bu yenilik ortadan kalkar. Bulundukları ortama 3-5 gün içinde adapte olurlar. Serbestçe beslenmeye başlarlar. Az miktarda konulan yemleri iştahla yerler. Çevrelerinde bol yem varsa yemesini arzuladığınız yemlerden bol miktarda koymak gerekir. Sancı hasıl eden yemleri öldürücü miktarda almazlar ve yanına koyulan maddeleri uzun süre yemezler. Bunlar örtülü yerlerde beslenmeyi ve dolaşmayı severler. Şüphelendikleri veya fazla vakit bulamadıklarında genellikle gıdaları yuvalarına veya örtülü bir yere taşırlar.

YUVALANMALARI

Genellikle ambar etrafındaki deliklerde ve binaların altında, bodrum katlarında yuva yaparlar. Dışarıda yuvalanmayı sevmezler. Bazen ev içindeki yuvadan ziyade ev dışındaki yuvayı tercih ederler. Toprakta açmış oldukları tüneller 3–10 cm çapında olup uzunlukları değişiktir. Her tünelde iki ve daha fazla giriş çıkış delikleri vardır. Bu tüneller yerden 60–150 cm aşağıdadır.

HAREKET VE FAALİYETLERİ

Açtığı tünlerden gıda aramak için çıkar. Yuvalarından 25–30 metre kadar uzaklaşabilirler. Açık yerlerde karşıdan karşıya geçmek istemezler. Yuvaya gidiş geliş yollarını duvar dipleri boyunca arka taraflarda seçerler. Bu fareler günde birkaç kez kendilerini yıkarlar Tüylerini yalamak suretiyle temizlerler. Rutubeti seven hayvanlardır ve rutubetli yerleri tercih ederler. Daima su ihtiyaçlarını giderebilecekleri yerlerde bulunurlar. Bu yüzden su tankları, su çukurları ve kanalizasyon yolları civarında yuvalanır. Aynı zamanda sularda bulunan pisliklerden gıda olarak istifade etmelerindendir. Tellere, borulara, ağaçlara tırmanmaya fazla hevesli değillerdir. Daha ziyade düz yerleri, merdivenleri, çatıları tercih ederler. Fakat yiyeceklerini alabilmek için çatıdan çatıya atlar ve tırmanmakta hiç tereddüt etmezler. Lağım fareleri olduğu yerde ev faresini barındırmazlar.

ÜREMELERİ

Yılın her ayında yavrularlar. Gebelik süreleri normal olarak 24–25 gündür. Doğurdukları yavru adedi 6–22 arasındadır. Yeni doğan yavrularının görüntüsü tüysüz ve kırmızı et parçası gibidir. 2 ay içerisinde cinsel olgunluğa erişir. Çiftleşip yavru yapmaya başlarlar. Daha ziyade soğuk iklimin hüküm sürdüğü yerde çok doğurgandırlar. Ömürleri 6–12 arasında değişir. Dişiler erkeklerden daha uzun yaşarlar

Ev faresi

admin — Sat, 08 Oct 2011 10:47:13 +0000

Mus musculus

Görünüş ve zararları:

: ev faresi

Ev fareleri küçük yapılıdır. Sivri burunlu, nispeten geniş kulaklı, kahverengi-gri renklidir. Vücutlarının sırt kısmı açık ve koyu gri olup karınlarını gri veya kirli beyazdır. Sırt ve karın renklerini ayıran bariz bir çizgi yoktur. Ağızları sivri olup burunlarının iki yanı yumuşak görünüşlüdür. Üst dudaklarının yanlarında kısa ve bıyık gibi kıllar bulunur. Göz ve kulakları küçüktür. Arka ayakları kısadır. Arka ayakları 15–18 mm uzunluktadır. Kuyruk hariç vücut uzunlukları 70–90 mm dir. Kuyrukları ince olup başla birlikte vücut uzunlukları kadardır. Kuyruk uzunlukları 75–90 mm dir. Ergenlerin ortalama ağırlığı 20 gr dır.

BESLENMELERİ

Bir günde 15–20 defa karınlarını doyururlar. İnsanları yediği her şeyi yerler. Şüphelendiği gıdayı birkaç defa da yerler. Gıdası çok kuru ise susuz da yaşayabilirler. Eğer gıda %15–16 nemli ise su içmeye ihtiyaç duymazlar. Yeni maddeler karşısında çekingenlik göstermezler. Yeni maddeleri ve yerleri arayıp bulurlar. Beslenmeleri değişik yerlerden ve ufak miktarlar halindedir. Fraklı bölgelerden az miktarda yeme eğilimlerindedir. Bu yüzden kontrolü için çok sayıda küçük yem istasyonu oluşturmak gerekir. Eğer gıda bol ise ev fareleri ufak bir saha içinde faaliyet gösterirler. Yavruları için yuvalarına gıda maddesi taşırlar.

YUVALANMALARI

Toplu halde birleşik bir yuvada yaşarlar. Bir yuvanın içinde birden ziyade dişi yavruları mevcuttur.

HAREKET VE FAALİYETLERİ

Ev fareleri çok meraklı hayvanlardır. Şüphecidirler. Keskin bir zekâya sahiptirler. İyi bir koşucu, iyi bir tırmanıcı, iyi bir atlayıcı ve iyi bir yüzücüdür. Daima duvar diplerinde sürünerek yürürler. Tüylerin temasıyla etrafından haberdar olurlar. Evlerde bir arada bulunup tipik gürültüler çıkarırlar. Her gün aynı gelip gittikleri yolları izlerler. Keskin dişleri ile binaların elektrik tellerini ve su borularını da tahrip ederler. Pisliklerini dağınık bırakırlar ve keskin küf kokar. Bu durum farenin o ortamda bulunduğunu gösterir.

ÜREMELERİ

2–3 ay içerisinde yavrular cinsel olgunluğa erişirler. Gebelik süresi 19–24 gündür. Yılda 6–7 gebe kalabilirler. Her gebe kalışta ortalama 5–6 adet yavru doğurabilirler. Yavrular kör, tüysüz ve pembe renktedir. Doğumdan 3 hafta içerisinde kendi kendine hareket edebilecek bir hale gelirler. Yavrular 30–40 günlük olduklarında çiftleşip yavru yapabilirler. Analar doğumdan 3–6 hafta sonra yeniden doğum yapabilirler. Normalde 2–4 yıla kadar yaşarlar.

fare ilaçlama

admin — Mon, 27 Apr 2009 13:29:11 +0000

Fare ve
sıçanlar bulundukları ortama çok kolay uyum sağlayan canlılardır. Kullanılan
rodentisitlere karşı hızlı bir şekilde bağışıklık kazanırlar. Bu nedenle yapılan
mücadele yöntemleri çoğu kez başarısızlıkla sonuçlanmaktadır. Kemirgen
mücadelesinde kullanılan zehirli yemlerin seçiminde kemirgenlerin türü
işletmenin ürettiği, depoladığı ürünler, mücadele verilecek olan bölge ve mevsim
dikkate alınarak seçilmelidir. Aksi takdirde yapılacak mücadele kemirgenleri
beslemekten farklı değildir.

FARE KONTROL SİSTEMLERİ

Siteler, Çarşılar, Depolar, Gıda İmalatı,
Açık arazi gibi farelerin kolay yerleşebileceği, çevresi ile teması çok ve
hassas kurumlarda %100 uzun ve sürekli başarıyı getirecek bir sistemdir.
Kontrollerle senelerce başarı devam ettirilir
İstasyon kutuları ve kurulan sistem bozulmadan uzun yıllar çok düşük maliyetle
mükemmel korunma sağlanır.
Yemlerin çevreye dağılması, dökülmesi, ve bulaşması önlenmiş olur.
Tasarruflu kullanıma imkan verir.
Kilit sistemleri sayesinde çocuklar ve Evcil hayvanlar için emniyetlidir.
Periyodik kontrollerde fare zehirlerinin takibi fare popülasyonunun kontrolünde
yararlı olur ve Monitör görevi yapar.
Fareler gizliliği ve karanlık, kapalı ve emniyetli ortamı sevdiği için
istasyonlar tam bir cazibe merkezi olmaktadır.Ayrıca içine giren farenin
bıraktığı koku diğerlerini de hemen güvenle istasyona çeker. Çevrede çok cazip
gıdalar olsa bile istasyonlar tercih sebebi olmaktadır.

KEMİRGEN PROBLEMLERİ

Kemirgenler insanlardan sonra zeka ve üstün duyları ile en başarılı
şekilde çevreye ve her türlü ortama uyum sağlayan memelilerdir. Koku alma
duyuları çok güçlü olduğu için gıdaları kolayca bulur ve engel tanımazlar her
yere ulaşırlar. Çok hızlı çoğalır, dişileri senede 7 kez ve her seferinde 8-10
yavru yaparlar Tünel kazma, kemirme, tırmanma ve yüzmede çok ustadırlar

FARELERİN YARATTIĞI ZARARLAR
Ev ve işyerlerini istila eder, eşyalara zarar verir, kemirir
Yiyeceklere zarar verir, tüketir, ambalajlarını bozar.
Gıdaları ve gezdikleri çevreyi kirleterek bulaşıcı hastalıkların insana
yayılmasına sebep olurlar (Veba, tifüs, Weil, Sodoko, Hummalar, Paraziter
hastalıklar, Kuduz, Salmonella bakterileri ve barsak enfeksiyonları gibi birçok
hastalık)
Çiftlik hayvanları içinde Leptospirosis, Salmonalle, Brucellosis, ve şap
hastalığını yayarak büyük tehlike teşkil eder
Kabloları kemirerek elektrik kontağı ve yangına sıkça sebep olur.
Korkutarak insan sağlığını bozarlar.
İşyerlerinde prestij kaybına sebep olurlar.